Dagverslag Zaterdag mix 1 dag 6

Speeldag 6: Pijnacker uit!

Afgelopen zaterdag alweer de allerallerlaatste dag van deze najaarscompetitie. Voor ons dan. We mochten gelukkig wat later beginnen. Om 12 uur stond de koffie met appelcake en brownie klaar. Dit vereistte nog wel wat logistiek overleg. Resultaat hiervan was dat Sjoerd ging fietsen en de rest van het team met taxi gj kvg (avg) vertrok.

Zoals gewoonlijk zat het ene team aan de ene kant van de tafel en het andere team aan de andere kant. Integratie was dan ook nog niet mogelijk. Hierover later meer… Na het gebak verorberd te hebben mochten de singles de baan op. Sjoerd en Helen traden hierin aan tegen Femke en Quinten. Het ging niet heel gesmeerd. Waar Sjoerd in de eerste set heroisch ten onder ging won Helen haar eerste set met het betere trek en duwwerk. Omdat er natuurlijk optimaal van een competitiedag moet worden genoten maakten ze er beiden maar een driesetter van. Helen liet hiervoor zelfs matchpoints onbenut. Wat een dedication! Dit werd vanzelfsprekend beloont met een flesje AA. Sjoerd wist zijn derde set met herkenbaar vliegwerk helaas net niet binnen te hengelen. 6-4 4-6 6-4. Helen en Femke waren ondertussen een marathon aan het lopen. De wet van de remmende voorsprong was ook duidelijk van kracht, aangezien ze een 5-1 voorsprong bijna als sneeuw voor de zon liet verdwijnen. Gelukkig wisten onze tegenstanders al dat Femke de pot alsnog zou verliezen. Helen was mentaal dan ook toch de sterkere en sleepte de set met 6-4 alsnog uit het vuur.

Door met dubbels. Helen en Jessica mochten hun rackets kruisen met Gwendy en Femke, Sjoerd en Gert-Jan met respectievelijk Raoul en Jimmy. Jimmy envRaoul hadden vermeld wel even hun slag te gaan slaan. Zij kwamen van een koude kermis thuis. 6-1 verlies. Helaas was de scherpte er bij Sjoerd en Gert-Jan hierna enigszins af. Als jonge honden beten Raoul en Jimmy zich dan ook vast in de tweede set. 6-3, dus een supertiebrek. Een poging tot een aceje buiten op 8-7 werd nog goed tot uitvoer gebracht. De return was echter nog beter. Deze mentale tik deed Sjoerd en Gert-Jan nipt de winst onder hun neus voorbij zien gaan, 10-8. In de damesdubbel lieten Helen en Jesssica ondertussen hun lobkunsten zien. Omdat de tegenstanders vrijwel geen lob raak sloegen en er geen heer aanwezig was om ze van de achterlijn te vissen, bleek deze tactiek erg effectief. Toen de tegenstandsters wel smashes raak begonnen te slaan vanaf de achterlijn, waren Jessica en Helen al zo ingespeeld dat ze er niet meer van onder de indruk waren. Deze wedstrijd werd dan ook besloten met een 6-3 6-3. Na de dubbel moest jessica’s vader wel even vermelden dat het kijkgenot tussen de enkel en dubbel aanzienlijk verschil zat.

2-2 dus, op naar de mix. Gert-Jan en Jessica mochten het opnemen tegen Gwendy en Sven. Ja, slice Sven. De onderlinge intergratie bleek in het team van Pijnacker ook niet al te best, Gert-Jan en Jessica profiteerde aanzienlijk van deze non-communicatie. De lobtacktiek kon worden meegenomen naar de mix aangezien Sven het niet nodig vond om op commando van zijn medespeelster ballen uit de hoek te hengelen. Een snelle 6-2 beviel de ouders van Jessica, aangezien ze haar graag twee wedstrijden wilden zien winnen voor ze weg moesten. Helaas koelde de lucht af en daarmee ook de gemoederen van Jessica en Gert-Jan. Hier door roken Gwendy en Sven op 4-3 de winst. Gelukkig wist de enthousiaste aanmoediging van een inmiddels bevroren Helen de strijdlust bij Gert-Jan en Jessica weer terug te brengen en werd er geen punt meer onbenut gelaten. Door deze wedstrijd te winnen werd de 3-2 dagoverwinning veiliggesteld. Ook bracht dit ons op een mooie 1 ste plaats in de poule.

De derde helft begon curieus toen bleek dat de helft van het team van Pijnacker besloten had dat indrinken voor een Frisfeest leuker was. Met de overgebleven dames werden nog enkelen drankjes en hapjes genuttigd. Gert-Jan genoot waarlijk van deze on-Delftse verhoudingen. Wellicht was het zo gezellig omdat Gwendy een TUDelft alumnus bleek te zijn. Alle IO vakken en docenten werden nog eens nauwkeurig onder de loep genomen. Gwendy melde onder de indruk te zijn van Helens prestaties.. en niet op tennis gebied nee…Daarmee werd het einde van de derde helft ingelast.

Voor het gebruikelijke 2 gangendiner bij ’t Walletje was helaas geen tijd meer en dus werd er een sneller alternatief gekozen. Fastfood keten Mc Donnalds bleek hiervoor een uitermate goede keus. Helaas belemmerde de onervarenheid van Gert-Jan en Helen met het bestel proces. Gelukkig kon een bij deze keten ervaren Jessica ze te hulp schieten. Aangezien het eten sneller ging dan het bestellen kwam deze competitie dat snel tot een einde.